Αίνιγμα

  

                  Μικρά πουλιά

           που γεννήθηκαν σε μεγάλο κλουβί.

                              Και φοβούνται να πετάξουν ψηλά

                                                       τόσο πολύ,

      που δεν βλέπουν 

                                          την πόρτα που μένει ανοιχτή.

      Τι είναι;

 

ραδιόφωνο

          ·σταμάτα                                                   

                                                                                                                            μαλακίζεσαι

                                                                      να

                    ανέβα                                                                          πάνω

                                        λίγο             

                                                                                         πιο       

         

  και                                                              δες

                                                  

                                                  ζωή                                     

            δες                      τη                                        

                                                                                                   σοβαρά·

                                                                   σου 

                                                                                στα

έκλεισε με το 'να χέρι το κουμπί του ραδιοφώνου

                                                                              και σηκώθηκε από το κρεβάτι γυμνή.

[.

μεταφορά

1.   Αν το επίδικο ενός κλασικού πολέμου είναι η φυσική κατάκτηση εδαφών με απώτερο στόχο την ολοκληρωτική κατοχή μιας χώρας, την κατάληψη των κέντρων εξουσίας και των γραφειοκρατικών μηχανισμών της, σε έναν υποθετικό σημερινό πόλεμο ανάμεσα σε τεχνολογικά προηγμένα κράτη, αυτό το επίδικο θα έμοιαζε ξένο.

                                                                  *

2.   Αν σε έναν τέτοιο υποθετικό πόλεμο η άμεση κατάκτηση εδαφών έχει πάψει να είναι το επίδικο, το πεδίο των μαχών του δεν απαιτείται να έχει εδαφικά χαρακτηριστικά. Οι μάχες δεν χρειάζεται να διεξάγονται σε φυσικό έδαφος. 

Ένας τέτοιος πόλεμος θα ξεπερνούσε την ανάγκη να χρησιμοποιούνται πραγματικά πυρά που καταφέρουν άμεσα πλήγματα και ταυτόχρονες υλικές καταστροφές σε πράγματα και ανθρώπους. Θα αρκούσε τα πυρά να είναι εικονικά. Ο υποθετικός αυτός πόλεμος θα ήταν εικονικός.

                                                                  *

3.   Σε έναν εικονικό πόλεμο αυτό που μας βομβαρδίζει δεν είναι 'πραγματικοί' όλμοι και οβίδες. Αν υπάρχει κάτι που μας βομβαρδίζει, αυτό είναι κάτι εικονικό. Έχει τον χαρακτήρα της εικόνας.

Το πεδίο μάχης ενός πολέμου που χρησιμοποιεί ως όπλα εικόνες δεν μπορεί να έχει εδαφικό χαρακτήρα. Πεδίο της μάχης γίνονται οι αποδέκτες της εικόνας, οι άνθρωποι οι ίδιοι, το μυαλό τους.

                                                                  *

4.  Ο πόλεμος δεν είναι εικονικός επειδή απλά εξαπολύει επάνω στους ανθρώπους εικόνες, και πληροφορίες που βασίζονται σε εικόνες. Κατά κύριο λόγο, ο πόλεμος αυτός έχει χαρακτήρα εικονικό επειδή διεξάγεται στο πεδίο της εικόνας που έχουμε για τη ζωή και τον κόσμο, σε επίπεδο παράστασης και κοσμοεικόνας.

                                                                  *

5.  Ο εικονικός πόλεμος διεξάγεται στο πεδίο των εντυπώσεων και της κοσμοαντίληψης, ανάμεσα στους φόβους, τις ελπίδες και τις επιδιώξεις των ανθρώπων. Είναι που σκεφτόμαστε ήδη και αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο με βάση την εικόνα, ο λόγος που μπορεί ένας πόλεμος να χρησιμοποιεί ως όπλα μόνο εικόνες.

                                                                  *

6.    Όμως το εικονικό, όπως τόσο το φαντασιακό όσο και το ψυχολογικό, δεν είναι κάτι μη πραγματικό. Ένας εικονικός πόλεμος δεν είναι μια αθώα μεταφορά. Είναι η μεταφορά του πολέμου σε ένα άλλο επίπεδο. Ο εικονικός πόλεμος είναι πόλεμος πραγματικός. Μένει ίσως ακόμα να περάσει κι άλλο στην υλική του βάση, προκειμένου να συμβεί αυτό που έχει ήδη αρχίσει να διαφαίνεται. Η αποκάλυψη του πολέμου ως πόλεμο, ως αυτό-που-είναι.

λατρεία

ΝΔ Εκλογές 2012

                                 Το 

ερώτημα 

εν     τέλει 

αποδομείται

διά της

γελοιοποίησής του.

 
1     2      3                                         

      

[.

σκληρά λαϊκά

Η ουσία του έρωτα είναι μη-εξηγήσιμη. 

Δεν αναλύεται σε παραμέτρους και αίτια.

Δεν μπαίνει σε λέξεις.

Χρειάζεται μόνο η συνάντηση των σωμάτων,

προκειμένου το άρρητο αυτό της ουσίας του 

να βρει το πεδίο που του αρμόζει.

Να γεννηθεί και να γίνει χιονοστιβάδα.

Ο έρωτας είναι συμβάν αυτοεγκλειόμενο.

Όπως και η εξέγερση.

[.

δηλαδή τι;

Υπάρχουν στιγμές που η ιστορία
ψιθυρίζει στ'αυτί λόγια πρόστυχα.
Κάθεται προκλητικά. Κοιτάζει ευθεία στα μάτια.
Και περιμένει απάντηση.
                   *
                   *
                   *

μπρος πίσω

Στον καναπέ της μικρής σιωπής που σε κρατώ αγκαλιά. Όνειρα θολά, φόβοι και πόθοι διακαείς. Δεν σου δίνεται το πράγμα με τη μία μωρό μου, όπως νόμιζες. Αντιστέκεται. Αντιστέκεται στις έννοιες και στα πιστεύω σου. Σε όλα αυτά που διάβασες κι έχεις ακούσει. Σε όλα όσα νομίζεις. Η ιστορία της ανθρωπότητας, μια ιστορία παρεξηγήσεων, μωρό μου. Κι εμείς απαντάμε συνεχώς σε ερωτήματα σφηνωμένα στο μυαλό μας. Ξεχνάμε να σκεφτούμε αν κάποιος μας τα ψιθύρισε τη νύχτα. Στον καναπέ της μικρής σιωπής που σε κρατώ αγκαλιά. Ρίχνω σήματα θολά, χτυπάω σε σίδερα. Αν μ'αγαπάς, αν μ'αγαπάς μωρό μου, ελευθέρωσέ με. Ακούς; Ορίστε, εγώ σ'αφήνω να είσαι. Ελεύθερος. Θα κάτσω απέναντι μόνο κρυφά. Να σε κοιτάζω να χορεύεις. Κρυφά. Μόνο αν με δεις τυχαία μπορεί να καταλάβεις. Πως σ' ελευθέρωσα ύπουλα, για να σ' αιχμαλωτίσω. 

ηρακλής μαινόμενος

“Αυτή τη στιγμή, η Γη γυρίζει.

Ακριβώς τώρα διαδραματίζεται η Ιστορία.
Κινείται προς τα εμπρός και – είτε το αντιλαμβανόμαστε,
είτε όχι – μας περιέχει.
Η Ιστορία είναι μια μηχανή
που μετατρέπει ανθρώπους κανονικούς – δηλαδή το θίασό της –
σε διάφορους μυθικούς ήρωες: Προμηθείς, Ηρακλείς, Μήδειες.”
                                                                                     Μιχαήλ Μαρμαρινός